Jump to content

едыркъын

Тхыгъэр къыздрахар Википсалъалъэ

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

[зэгъэзэхуэжын]

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

[зэгъэзэхуэжын]

ЭТИМОЛОГИЕ

[зэгъэзэхуэжын]

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

  • IPA [je:dǝr'qʹǝn]:

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

[зэгъэзэхуэжын]
  • е- + [дыркъ] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

[зэгъэзэхуэжын]

Глагол лъэмыӏэс "едыркъын"-ым и спряженэр

  1. МащӀэу еуэн, етӀыркъын, тӀэкӀу жьэхэуэн.
  2. ДзэкӀэ зыгуэрым Ӏыхьэ тӀэкӀу къыгуэчын.

ЩАПХЪЭХЭР

[зэгъэзэхуэжын]

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

[зэгъэзэхуэжын]
  • Мывэ идзар пэгуным едыркъащ.
  • ЩӀалэ цӀыкӀур и ныбжьэгъум едыркъащ.
  • Фошыгъум едыркъын.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

[зэгъэзэхуэжын]
ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]
  • едыркъын: 1. knock, hit, strike sb or sth on sth 2. bite, nip or gnaw sth off
  • Мывэ идзар пэгуным едыркъащ: the stone that was thrown hit the bucket.
  • ЩӀалэ цӀыкӀур и ныбжьэгъум едыркъащ: the little boy struck his friend.
  • Фошыгъум едыркъын: bite off a piece of sugar
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]
  • едыркъын: 1. стукнуть, ударить кого-что-л. по чему-л. 2. откусить, отгрызть что-л.
  • Мывэ идзар пэгуным едыркъащ: брошенный камень ударил ведро.
  • ЩӀалэ цӀыкӀур и ныбжьэгъум едыркъащ: маленький мальчик ударил друга.
  • Фошыгъум едыркъын: откусить кусок сахара.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын