нурыншэ

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ПЛЪЫФЭЦӀЭ

ЭТИМОЛОГИЕ

< хьэрыпыбзэ: نور = нур, нэху

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [nu:ˈrǝnʂɐ]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• [нур] + -ы + -нш + -э

СКЛОНЕНЭ

	Закъуэ бжыгъэ		Куэд бжыгъэ
	Мыбелджылы	Белджылы	Мыбелджылы	Белджылы
Именительнэ:	нурыншэ	нурыншэр	--	нурыншэхэр
Эргативнэ:	нурыншэ	нурыншэм	--	нурыншэхэм
Послеложнэ:	нурыншэкӀэ	нурыншэмкӀэ	нурыншэхэкӀэ	нурыншэхэмкӀэ
Обстоятельственнэ:	нурыншэу	нурыншэрауэ	нурыншэхэу	нурыншэхэрауэ

МЫХЬЭНЭ

1. Нур мащӀэ зыдз, фӀыуэ зымыгъэнэху.
2. Зи нэгум нур щӀэмыт, къыщӀимых.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• Уэздыгъэ нурыншэ.
• ЦӀыху нурыншэ.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• нурыншэ: 1. dim, weakly illuminated (about a light source) 2. unspiritual
• Уэздыгъэ нурыншэ: a dim light
• ЦӀыху нурыншэ: an unspiritual person

УРЫСЫБЗЭ

• нурыншэ: 1. слабый, слабо освещающий (об источнике света) 2. неодухотворённый
• Уэздыгъэ нурыншэ: слабо овещающая лампа
• ЦӀыху нурыншэ: неодухотворённый человек

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын