укӏытэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [wǝtʹʂǝˈtɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- [укӏыт] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- УкӀытэ зыхэщӀэн, щӀэпхъаджэм, емыкӀум щымэхъэшэн, напэр сын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Пщащэр укӀытати еплъыхыу щыст. КӀэрашэ Тембот
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- укӏытэн: be ashamed or embarrassed
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- укӏытэн: стыдиться, стесняться
БИБЛИОГРАФИЕ