хъужауэ
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: НАРЕЧИЕ
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [χʷǝˈᶎɑ:wɐ]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- [хъу] + -ж + -а + -уэ
МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зытепсэлъыхьым ехьэлӀа гуэр къызэрыхагъэщ псалъэ.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- НэкӀуплъ хъужауэ пщащэ зэкӀуж къыщӀэкӀащ. Жаным Борис
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хъужауэ: a word used to emphasize features of sb or sth
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хъужауэ: слово, которое употребляется с целью подчеркнуть какие-л. признаки того, о ком или о чём идёт речь
БИБЛИОГРАФИЕ