чачэу
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: НАРЕЧИЕ
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [ˈtʂɑ:tʂɐw]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- [чач] + -э + -у
МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Чачэ макъ игъэӀуурэ.
- ЗалымыгъэкӀэ, фӀэмыфӀу.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Бжэныжьыр чачэу и чыцӀым кӀэлъыжэрт. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
- Мысхьуд къаӀэтыжри ялъэф чачэу. ЩоджэнцӀыкӀу Ӏэдэм
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- чачэу: 1. with bleating (goat) 2. violent, with force
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- чачэу: 1. с блеянием 2. насильно
БИБЛИОГРАФИЕ