бэяун
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
- IPA [bɐjɐˈwǝn]:
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- [бэяу] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- УвыӀэн, сабырын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Дзэ узыр бэяуащ.
- Фоч уэ макъыр бэяуащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- бэяун: stop doing sth, halt sth, cease an activity, go away (about rain, pain, etc.)
- Дзэ узыр бэяуащ: his toothache went away; his toothache ceased
- Фоч уэ макъыр бэяуащ: the sound of the rifle shot faded away.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- бэяун: прекратить какое-л. действие, занятие; перестать, прекратиться (о дожде, о боли и т. д.)
- Дзэ узыр бэяуащ: зубная боль прекратилась.
- Фоч уэ макъыр бэяуащ: звук выстрела из ружья замер.
БИБЛИОГРАФИЕ