гъэпщӏэун
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [ʁɐpʹɕʹɐ'wǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэ- + [пщӏ] + -э + [у] + ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пщӏэун псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Джэдур гъэпщӏэун.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэпщӏэун: causative for пщӏэун: squeal, whine, howl (about a dog), miaow, meow (about a cat)
- Джэдур гъэпщӏэун: the cat squealed
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэпщӏэун: каузатив к пщӏэун: визжать, скулить (о собаке), мяукать
- Джэдур гъэпщӏэун: кошка визжала.
БИБЛИОГРАФИЕ