гъэпыхьэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [ʁɐpǝ'ħɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэ- + [пыхь] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыхьэн I псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Хьэм сабийр игъэпыхьащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэпыхьэн: causative for пыхьэн I: make cry or sob loudly
- Хьэм сабийр игъэпыхьащ: the dog made the child cry loudly.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэпыхьэн: каузатив к пыхьэн I: заставить сильно плакать, рыдать
- Хьэм сабийр игъэпыхьащ: собака застивила ребёнка сильно плакать.
БИБЛИОГРАФИЕ