гъэщытхъуэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [ʁɐɕǝ'tχʷɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэ- + [щытхъу] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым щытхъу зыхужегъэӏэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Щӏалэ лъэрыхьт ар, ӏыхьлыри хамэри игъэщытхъуэт.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэщытхъуэн: be deserving of praise or compliment
- Щӏалэ лъэрыхьт ар, ӏыхьлыри хамэри игъэщытхъуэт: he was an agile young man who deserved the priase of both relatives and strangers.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- гъэщытхъуэн: заслужить за что-л. похвалу
- Щӏалэ лъэрыхьт ар, ӏыхьлыри хамэри игъэщытхъуэт: он был ловким молодым человеком, который заслуживал похвалу и родных и чухих.
БИБЛИОГРАФИЕ