дэгъэкӏуэсыкӏын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [dɐʁɐkʹʷɐsǝ'tʹʂǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- дэ- + гъэ- + [кӏу] + -э + [с] + -ы + -кӏ + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- дэкӏуэсыкӏын псалъэм и каузатив.
- ЗыщӀыпӀэ щэхуу зыгуэр дэхын, дэшын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- дэгъэкӏуэсыкӏын: 1. causative for дэкӏуэсыкӏын: make sb leave secretly, unnoticed from swh. (from a yard, from a city, from the territory of sth) 2. steal, kidnap sb or sth from swh
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- дэгъэкӏуэсыкӏын: 1. каузатив к дэкӏуэсыкӏын: заставить уйти тайком, незаметно откуда-л. (со двора, из города, с территории чего-л.)2. выкрасть, похитить кого-что-л. откуда-л.
БИБЛИОГРАФИЕ