епхэуэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
- IPA [je:pxɐ'wɐn]:
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- е- + [пх] + -э + [у] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыдридзеин, зыпхырыун; зыхъунщӀэурэ Ӏэпкълъэпкъыр зедзэн, етхэуэн.
- ЗыхъунщӀэн, мыдэн, етхэуэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- епхэуэн: 1. kick, strike with one's hoofs (about hoofed animals) 2. balk, act stubbornly
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- епхэуэн: 1. брыкаться, лягаться (о копытных животных) 2. артачиться
БИБЛИОГРАФИЕ