епэгэкӏын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
- IPA [je:pɐɣɐ'tʹʂǝn]:
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- е- + [пэг] + -э + -кӏ + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэр зэмыпэсын, зумыпэсу щытын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Псэлъыхъум епэгэкӀыр бэрэ дэсщ. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
- Зэчрей щысщ псоми епэгэкӀ щӀыкӀэу. Шортэн Аскэрбий
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- епэгэкӏын: treat sb arrogantly, hautily.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- епэгэкӏын: относиться высокомерно, заносчиво к кому-л.
БИБЛИОГРАФИЕ