ефиин
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [je:fi:ˈjǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- е- + [фий] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым хуэгъэзауэ фиин, кӀэлъыфиин.
- Зыгуэр уигу зэрыримыхьыр, зыгуэр ауан зэрыпщӀыр кърибгъэлъагъуэу фиин.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- ЩӀалэр и ныбжьэгъум ефиящ.
- Дыгъум ефиин.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ефиин: 1. whistle to sb 2. boo sb or sth
- ЩӀалэр и ныбжьэгъум ефиящ: the young man whistled to his friend.
- Дыгъум ефиин: to boo a thief.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ефиин: 1. свистнуть кому-л. 2. освистать кого-что-л.
- ЩӀалэр и ныбжьэгъум ефиящ: молодой человек свистнул своему другу.
- Дыгъум ефиин: освистать вора.
БИБЛИОГРАФИЕ