зегъэубын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [ze:ʁɐwǝ'bǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зе- + гъэ- + [уб] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- МыхъумыщӀагъэ зыхужегъэӀэн, зыгуэр зыхуэгъэпсэлъэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Зегъэуби, уи бын пӀыж. Псалъэжьхэр
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зегъэубын: have, make or let sb scold themselves; give someone a reason to slander themselves
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зегъэубын: дать, позволить кому-л. ругать себя; дать кому-л. повод злословить о себе
БИБЛИОГРАФИЕ