зыгуэӏун
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [zǝgʷɐ'ʔʷǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зы- + гуэ- + [ӏу] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым гъусэ зыхуэщӀын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Къалэм кӀуэхэм зыгуэӀун.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зыгуэӏун: impose or force yourself on sb (as a traveling companion)
- Къалэм кӀуэхэм зыгуэӀун: impose yourself on people travelling to the city.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зыгуэӏун: навязаться кому-л. (в попутчики)
- Къалэм кӀуэхэм зыгуэӀун: навязаться людям, едущим в город.
БИБЛИОГРАФИЕ