зыкъыпыгъэхун

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [zǝqʹǝpǝʁɐ'xʷǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• зы- + къы- + пы- + гъэ- + [ху] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "зыкъыпыгъэхун"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. ЗыкъыкӀэрыгъэхун, зыкъегъэхуэхын.
2. Гупым къахэкӀыжын, и ужь зыкъигъэнэн, зыкъыкӀэрыгъэхун.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• ШыпхэмкӀэ зыкъыпыгъэхун.
• Шу гупым закъыпыгъэхун.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• зыкъыпыгъэхун: 1. fall off or from sth. 2. separate from or fall behind sb. (for example, from a group)
• ШыпхэмкӀэ зыкъыпыгъэхун: fall off the horses rump.
• Шу гупым закъыпыгъэхун: fall behind a group of riders.

УРЫСЫБЗЭ

• зыкъыпыгъэхун: 1. свалиться, упасть с чего-л. 2. отделиться, отстать от кого-чего-л. (напр. от группы)
• ШыпхэмкӀэ зыкъыпыгъэхун: упасть с зада коня.
• Шу гупым закъыпыгъэхун: отстать он группы всадников.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын