зыхэупцӏэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [zǝxɐwǝ'ptʹsɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зы- + хэ- + [упцӏ] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ЗыхэӀун, папцӀапӀэмкӀэ хыхьэн, зыхэтӀэн.
- Зыдзауэ зыщӀыпӀэ хэлъэн, хэпкӀэн, хэлъэдэн, зыхэдзэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Шабзэм щӀым зыхиупцӀащ
- ЩӀалэм ныбапхъэкӀэ щӀым зыхиупцӀащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зыхэупцӏэн: 1. stick, stab or jab into sth 2. rush or hurry swh (for example, into the water, into the bushes, onto the ground)
- Шабзэм щӀым зыхиупцӀащ: the arrow stuck in the ground.
- ЩӀалэм ныбапхъэкӀэ щӀым зыхиупцӀащ: throw yourself down on the ground.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зыхэупцӏэн: 1. воткнуться, вонзиться во что-л. 2. броситься куда-л. (напр. в воду, в кусты, на землю)
- Шабзэм щӀым зыхиупцӀащ: стрела вонзилась в землю.
- ЩӀалэм ныбапхъэкӀэ щӀым зыхиупцӀащ: броситься на землю.
БИБЛИОГРАФИЕ