зыӏэщӏэгъэкӏын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [zǝʔɐɕʹɐʁɐ'tʹʂǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зы- + ӏэ- + щӏэ- + гъэ- + [кӏ] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэр утӀыпщыжын, ӀэмыщӀэм игъэкӀын; къэгъэтӀэсхьэн.
- Ӏэмал гуэр къэмыгъэсэбэпу къэгъэнэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Шыр зыӀэщӀигъэкӀын.
- Насыпыр зыӀэщӀэгъэкӀын.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зыӏэщӏэгъэкӏын: 1. miss or release sb or sth (without restraining it or holding it back) 2. miss sb or sth (for exapmle, opportunity, chance); lose or be deprived of sth.
- Шыр зыӀэщӀигъэкӀын: release a horse.
- Насыпыр зыӀэщӀэгъэкӀын: miss one's good fortune.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зыӏэщӏэгъэкӏын: 1. упустить, выпустить кого-что-л. (не удержав) 2. упустить кого-что-л. (напр. возможность, случай); лишиться чего-л., потерять что-л.
- Шыр зыӀэщӀигъэкӀын: выпустить лошадь.
- Насыпыр зыӀэщӀэгъэкӀын: упустить или лишиться счастье.
БИБЛИОГРАФИЕ