зэбгрыхун
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [zɐbɣrǝ'xʷǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэ- + бгр- + ы- + [ху] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ШынагъэкӀэ, лъэщыгъэкӀэ е унафэкӀэ зэбгрыгъэкӀын.
- Зыгуэр зэбгрыгъэкӀын, зэкӀэщӀэхун.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Мэртэзей деж ар [Наташэ] зыхэт дзэм партизанхэр къащытеуэри зэбграхуащ. КӀыщокъуэ Алим
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Жьым пшэхэр зэбгрихуащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэбгрыхун: 1. chase or drive sb or sth apart, make sb or sth disperse, scatter sb or sth in different directions-L. 2. to disperse, sow, spread, winnow sth in different directions.
- Жьым пшэхэр зэбгрихуащ: the wind drove away the clouds.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэбгрыхун: 1. разогнать, заставить разойтись, разбежаться в разные стороны кого-л. 2. рассеять, развеять, разогнать что-л.
- Жьым пшэхэр зэбгрихуащ: ветер рассеял облака.
БИБЛИОГРАФИЕ