зэгъэджэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [zɐʁɐ'dᶎɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэ- + гъэ- + [дж] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ЖегъэӀэн е зыфӀегъэшын (цӀэ).
- Зэхэмых нэпцӀ зыщӀауэ, зыгуэрым уи цӀэр ину жегъэӀэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- ЦӀэ лейкӀэ зэгъэджэн.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэгъэджэн: 1. to allow sb to to call oneself (by some name, nickname, etc.) 2. have, make or let sb call out to oneself for a long time
- ЦӀэ лейкӀэ зэгъэджэн: allow sb to call themselves by a nickname.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэгъэджэн: 1. позволить кому-л. называть себя (по имени, каким-л. прозвищем и т.п.) 2. заставлять кого-л. долго звать, окликать себя
- ЦӀэ лейкӀэ зэгъэджэн: позволять кому-л. называть себя прозвищем.
БИБЛИОГРАФИЕ