зэрылӏын

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [zɐrǝ'ɬʹǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• зэ- + ры- + [лӏ] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "зэрылӏын"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Зым зыр илӀын, зэрышхыурэ зэрыгъэлӀэн (п. п. хьитӀ), зэрытхьэлэн, зэрыукӀын.
2. Зэрыгуэн, хуабжьу зэдэуэн, пэрытыгъэ зэпэубыду зэпеуэн, зэрегъэзэшын, зэрыгъэлӀэн.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• ХьитӀым зызэрадзри зэрышхыурэ зэрылӀащ.
• Гупыр лъэныкъуитӀ зэрыгъэхъури зэгурымыӀуэурэ хуабжьэу зэдэуащ, зэрылӀащ.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• зэрылӏын: 1. bite each other to death (about dogs) 2. tire each other with something.
• ХьитӀым зызэрадзри зэрышхыурэ зэрылӀащ: the two dogs threw themselves on each other and bit each other to death.
• Гупыр лъэныкъуитӀ зэрыгъэхъури зэгурымыӀуэурэ хуабжьэу зэдэуащ, зэрылӀащ: the group split into camps and, unable to come to anything in common and arguing bitterly, tired each other out.

УРЫСЫБЗЭ

• зэрылӏын: 1. загрызть друг друга насмерть (о собаках) 2. утомить друг друга чем-л.
• ХьитӀым зызэрадзри зэрышхыурэ зэрылӀащ: две собаки бросились друг на друга и загрызли друг друга до смерти.
• Гупыр лъэныкъуитӀ зэрыгъэхъури зэгурымыӀуэурэ хуабжьэу зэдэуащ, зэрылӀащ: группа разделилась на лагеря и, не приходя к чему-то общему и ожесточенно споря, достали друг друга.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын