зэхэфыщӏэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [zɐxɐfǝ'ɕʹɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэ- + хэ- + [фыщӏ] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэр зэӀытхъын, чэтхъэн, фыщӀын.
- Зыгуэр къитхъын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Мыщэм лӀыр зэхифыщӀэну зигъэхьэзыращ. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Щыгъыныр зэхэфыщӀэн.
- Ӏэр банэм зэхифыщӀащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэхэфыщӏэн: 1. tear or rip sb or sth to shreds, to pieces 2. scratch, tear sb or sth to bits
- Щыгъыныр зэхэфыщӀэн: rip one's clothing to shreds.
- Ӏэр банэм зэхифыщӀащ: to scratch one's hand on a thorn.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- зэхэфыщӏэн: 1. изорвать, разодрать в клочья, на куски кого-что-л. 2. исцарапать, изодрать кого-что-л.
- Щыгъыныр зэхэфыщӀэн: разодрать одежду в клочья.
- Ӏэр банэм зэхифыщӀащ: колючкой исцарапать руку
БИБЛИОГРАФИЕ