къыгуэун

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹǝgʷɐ'wǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къы- + гуэ- + [у] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "къыгуэун"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Къыгуэхуу къещэтэхын, къыгуэукӀуриикӀын (псы Ӏуфэр, бгыр).

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• Бгыр къыгуоу.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къыгуэун: fall off, collapse (about a shore, bank or cliff)
• Бгыр къыгуоу: the mountainside collapses.

УРЫСЫБЗЭ

• къыгуэун: отвалиться (о береге, скале)
• Бгыр къыгуоу: склон горы отваливается.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын