къыдэджэлын

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹǝdɐdᶎɐ'ɮǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къы- + дэ- + [джэл] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "къыдэджэлын"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Къыдэхун, джалэу къыдэукӀуриикӀын.
2. Къыкъуэхун.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• зэхь.
• ЩӀалэжьыр пщӀантӀэ-пщӀантӀэхэм къыдэджэлырт.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къыдэджэлын: 1. fall out of sth (in the direction of the speaker) 2. wander or saunter around swh (for example, in courtyards)
• ЩӀалэжьыр пщӀантӀэ-пщӀантӀэхэм къыдэджэлырт: the fellow wandered from courtyard to courtyard.

УРЫСЫБЗЭ

• къыдэджэлын: 1. выпасть, вывалиться из чего-л. (сюда) 2. шататься (напр. по дворам)
• ЩӀалэжьыр пщӀантӀэ-пщӀантӀэхэм къыдэджэлырт: парняга шатался по дворам.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын