къызэпхричын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [qʹǝzɐpxri:'tʂǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- къы- + зэ- + пхри- + [ч] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- КъыпхрыкӀын, зэпхичу, къызэпхичын.
- ЩӀыр къызэпхритхъыу къыпхыкӀын (п. п. къэкӀыгъэр); къызэпхыжын, къызэпхичын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- къызэпхричын: 1. rip or tear through sth 2. pierce, grow, appear out of the earth (about plants)
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- къызэпхричын: 1. прорвать что-л. 2. пробиться, показаться из земли (о растениях)
БИБЛИОГРАФИЕ