къып
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: МЕЖДОМЕТИЕ
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [qʹǝp]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- $$$
СКЛОНЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ЗыӀурыдзэн, егъэлъэтэхын мыхьэнэ къикӀыу къагъэсэбэп.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- — «Къып» жысӀэмэ, лы къызжьэдэдзэ, «къыу» жысӀэмэ, псы къызжьэдэкӀэ! — жиӀэри Батыр бгъэм унафэ къыхуищӀащ. Къэбэрдей ӀуэрыӀуатэ, сборник
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- къып: употребляется в значении «проглотить, съесть»
псалъафэ зэпыщӀахэр
Къып щӀын
[зэгъэзэхуэжын] Мыхьэнэ:
НэгъуэщӀыбзэкӀэ зэдзэкӀахэр:
Инджылыбзэ:
Урысыбзэ: моментально проглотить кого-что-л.
Псалъэ зэпхахэр:
Щапхъэхэр:
ЩакӀуэ лӀыжьым зыгуэр кърихьэлӀамэ къып ящӀу, и гъусэхэр пщыӀэм щӀэст. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
БИБЛИОГРАФИЕ