къыпегъэхын

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹǝpe:ʁɐ'xǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къы- + пе- + гъэ- + [х] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэӏэс "къыпегъэхын"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. къыпыхын II псалъэм и каузатив.
2. Къеудыхын, къыпыудын (п. п. фочкӀэ).
3. Зыгуэр зэмыпэсын, гугъапӀэншэу къэгъэнэн.

ЩАПХЪЭХЭР

• Шууищ кӀэлъыщӀэпхъуат лӀыми, и фочыр къызэриубыдэкӀщ, къауэри шууищым языр шыпхэмкӀэ къыпригъэхащ. Къэбэрдей, альманах

• [Хьисэ:] — Зэхэпхрэ, Фосэт, зэдзейхэм я зэхъуэхъужыкӀэр? Дэ лъэныкъуэкӀэ дыкъыпрагъэхыу арщ. Акъсырэ Залымхъан

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къыпегъэхын: 1. causative for къыпыхын II: have, make or let saw or cut sth off of sth, separate sth from sth 2. сбить кого-что-л. с верхушки чего-л. (обычно выстрелом) 3. отвергнуть кого-л.

УРЫСЫБЗЭ

• къыпегъэхын: 1. causative for къыпыхын II: заставить отпилить, отрезать, отделить что-л. от чего-л. 2. сбить кого-что-л. с верхушки чего-л. (обычно выстрелом) 3. отвергнуть кого-л.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын