къыпыгъэкӏын

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹǝpǝʁɐ'tʹʂǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къы- + пы- + гъэ- + [кӏ] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэӏэс "къыпыгъэкӏын"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. къыпыкӏын псалъэм и каузатив.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• ЩӀалэр пщащэм къыпыгъэкӀын.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къыпыгъэкӏын: causative for къыпыкӏын: 1. have, make or let move away or separate from sth (for example, from a group) 2. have, make or let stop or cease (some kind of activity) 3. have, make or let stop communicating, cut of one's relationship, split up with sb. 4. have, make or let break up with sb (with one's wife or husband)
• ЩӀалэр пщащэм къыпыгъэкӀын: the boy was made to split up with the girl.

УРЫСЫБЗЭ

• къыпыгъэкӏын: каузатив к къыпыкӏын: 1. заставить отойти, отделиться от чего-л. (напр. от группы) 2. заставить прекратить (какое-л. занятие) 3. заставить прекратить связь, отношения с кем-л. 4. заставить разойтись с кем-л. (с женой или мужем)
• ЩӀалэр пщащэм къыпыгъэкӀын: мальчика заставили прекратить отношения с девушкой.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын