къыхуэпсэлъэн

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹǝxʷɐpsɐ'ɬɐn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къы- + хуэ- + [псэлъ] + -э + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "къыхуэпсэлъэн"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Зыгуэрым урителъхьэу псэлъэн, хуэпсэлъэн.
2. Зыгуэрым и лъэӀукӀэ, и фӀыгъэкӀэ къэпсэлъэн, хуэпсэлъэн.
3. Зыгуэр убын, зыгуэрым Ӏей, хуэмыфащэ хужыӀэн, хуэпсэлъэн.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къыхуэпсэлъэн: 1. speak in sb's favour, in sb's defence 2. speak at sb's insistence or request 3. slander or defame sb

УРЫСЫБЗЭ

• къыхуэпсэлъэн: 1. говорить в пользу кого-л., в чью-л. защиту 2. говорить по чьему-л. настоянию, просьбе 3. наговаривать на кого-л., порочить, чернить кого-л.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын