къыхыфӏэдзэжын

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹǝxǝfʹɐdzɐ'ᶎǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къы- + хы- + фӏэ- + [дз] + -э + -ж + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэӏэс "къыхыфӏэдзэжын"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Зыгуэр къызыӀэщӀэгъэхужын, къэдзыжын.
2. КъигъэкӀыжын (п. п. фызыр).

ЩАПХЪЭХЭР

• ЛӀым иратар игу иримыхьу къыхыфӀедзэж. ӀуэрыӀуатэ, фольклор

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• ЩӀалэр куэдрэ дэмыпсэууэ фызыр къыхыфӀидзэжащ.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къыхыфӏэдзэжын: 1. throw sb or sth back (in the direction of the speaker) 2. break up, divorce, leave (for example, one's wife)
• ЩӀалэр куэдрэ дэмыпсэууэ фызыр къыхыфӀидзэжащ: The young man, not having lived for a long time with his wife, left her.

УРЫСЫБЗЭ

• къыхыфӏэдзэжын: 1. бросить кого-что-л. обратно (сюда) 2. разойтись, развестись, бросить (напр. жену)
• ЩӀалэр куэдрэ дэмыпсэууэ фызыр къыхыфӀидзэжащ: молодой человек, не прожив долго с женой, бросил ее.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын