къэбэтын

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹɐbɐ'tǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къэ- + [бэт] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "къэбэтын"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Убауэ быдэу щымытыж хъун, къэшабэу зыкъыдриӀэтеин (нэхъыбэу зыхужаӀэр щӀыгулъырщ), къэбэтэн.
2. Бей хъун, къэбэтэн.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къэбэтын: 1. loosen, swell (usually about the soil) 2. get rich

УРЫСЫБЗЭ

• къэбэтын: 1. взрыхлиться, взбухнуть (обычно о почве) 2. разбогатеть

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын