къэбэтэн

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹɐbɐ'tɐn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къэ- + [бэт] + -э + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "къэбэтэн"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Убауэ быдэу щымытыж хъун, къэшабэу зыкъыдриӀэтеин (нэхъыбэу зыхужаӀэр щӀыгулъырщ).
2. Бей хъун.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• Вагъэр къэбэтащ.
• Жыг лъабжьэр къобатэ.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къэбэтэн: 1. loosen, swell (usually about the soil) 2. get rich
• Вагъэр къэбэтащ: the ploughed land loosened.
• Жыг лъабжьэр къобатэ: the root of the tree swelled.

УРЫСЫБЗЭ

• къэбэтэн: 1. взрыхлиться, взбухнуть (обычно о почве) 2. разбогатеть
• Вагъэр къэбэтащ: пашня взрыхлилась.
• Жыг лъабжьэр къобатэ: корень дерева взбухнула.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын