къэпӏиин

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [qʹɐpʹi:'jǝn]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• къэ- + [пӏий] + -ы + -н

СПРЯЖЕНЭ

Глагол лъэмыӏэс "къэпӏиин"-ым и спряженэр

МЫХЬЭНЭ

1. Къэшияуэ, пӀийуэ щытын.

ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР

• Къудамэр къэпӀийрт.
• ПщампӀэ кӀапэр къопӀый.

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• къэпӏиин: stick out, protrude (in the direction of the speaker)
• Къудамэр къэпӀийрт: the branch protruded.
• ПщампӀэ кӀапэр къопӀый: the edge of the collar stuck out.

УРЫСЫБЗЭ

• къэпӏиин: торчать (сюда)
• Къудамэр къэпӀийрт: ветка торчала.
• ПщампӀэ кӀапэр къопӀый: край воротника торчал.

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын