кӏэрыӏун
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [tʹʂɐrǝ'ʔʷǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- кӏэры- + [ӏу] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ТӀасхъэу, ауэ сытми зыгуэр зыгуэрым кӀэрыгъэбыдэн.
- Зыгуэрым емызэгъ, емыкӀу гуэр кӀэрылъхьэн, зыхуэмей, фӀэмыфӀ гуэрым пыщӀэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- — Мы скӀэрыӀуар гъусэ схуэхъунукъым, — жиӀащ щӀалэм. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- кӏэрыӏун: 1. affix or attach sth to sth somehow, in a haphazard manner. 2. force sb to accept sth, impose sth on sb.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- кӏэрыӏун: 1. прикрепить кое-как что-л. к чему-л. 2. навязать кого-что-л. кому-л.
БИБЛИОГРАФИЕ