пылыпщӏыкӏын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pǝɮǝpʹɕʹǝ'tʹʂǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пы- + [лыпщӏ] + -ы + -кӏ + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым и кӀапэр мафӀэм писыкӀын, пипхъуэтын, пилыпщӀыкӀын, пылыгъукӀын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Дыгъэ гуащӀэм тхьэмпэхэр пилыпщӀыкӀащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пылыпщӏыкӏын: scorch, singe or burn the end or edge of sth.
- Дыгъэ гуащӀэм тхьэмпэхэр пилыпщӀыкӀащ: the scorching sun burnt the leaves.
БИБЛИОГРАФИЕ
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пылыпщӏыкӏын: опалить, обжечь конец, край чего-л.
- Дыгъэ гуащӀэм тхьэмпэхэр пилыпщӀыкӀащ: палящее солнце обожгло листья.
БИБЛИОГРАФИЕ