пыфтын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pǝ'ftǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пы- + [фт] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым и кӀапэм, и щхьэм къехуэхын, пыхун.
- Зыгуэрым пытыр къехуэхын, пыхун.
- Зыхэт гуэрым къыхэхуа хъун, пыхун.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыфтын: 1. fall or tumble off the edge, the end of sth 2. fall off (for example, about fruit, leaves) 3. leave, quit, drop out of sth.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыфтын: 1. упасть, свалиться с края, конца чего-л. 2. опасть, осыпаться (напр. о плодах, листьях) 3. отсеяться, выбыть из состава чего-л.
БИБЛИОГРАФИЕ