пыфыкӏын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pǝfǝ'tʹʂǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пы- + [ф] + -ы + -кӏ + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым и кӀапэр, нэзыр, бгъур фын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Мэз мэракӀуэм, щӀымахуэр ириха нэужь, и пащӀэхэр пофыкӀ. Ботаникэ, учебник
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыфыкӏын: rot, decompose (about the end or edge of sth.)
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыфыкӏын: сгнить (о конце, крае чего-л.)
{{библиографие}