пыцӏэфтын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pǝtʹsɐ'ftǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пы- + [цӏэфт] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ПсынщӀэу, тыншу зыгуэрым и кӀапэр пыхун, пыуда хъун, пыхун.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыцӏэфтын: 1. fly or bounce off, become detached (about the end or edge of sth) 2. fall or tumble off the edge or end of sth.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пыцӏэфтын: 1. отскочить, отсоединиться (о конце, крае чего-л.) 2. упасть, свалиться с края, конца чего-л.
БИБЛИОГРАФИЕ