пэрыгъэуэн
пэрыгъэуэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pɐrǝʁɐˈwɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэ- + ры- + гъэ- + [у] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыуэн псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыгъэуэн: causative for пэрыуэн: have, make or let sb strike swh, into sth. from above or in front; have, make or let sb kill sb; have, make or let sb prevent or hinder sb or sth.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыгъэуэн: каузатив к пэрыуэн: заставить бить куда-л., во что-л. сверху или спереди; заставить перебить кого-л.; заставить помешать, воспрепятствовать кому-чему-л.
БИБЛИОГРАФИЕ