пэрыӏэбэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pɐrǝʔɐˈbɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэ- + ры- + [ӏэб] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Ӏэр (мафӀэм) хэшиен, и пэм щыхэӀэбэн.
- Зэран хуэхъун, пэрыуэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыӏэбэн: 1. reach out for sth from the front 2. hinder sb in doing sth or prevent sb from doing sth
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыӏэбэн: 1. тянуться к чему-л. спереди 2. помешать кому-л. в чём-л.
БИБЛИОГРАФИЕ