хабзэщӏэкъу
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ЩЫӀЭЦӀЭ
ЭТИМОЛОГИЕ
КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
- IPA [xɐbzɐ'ɕʹɐqʹʷ]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
- [хабз] + -э + щӏэ- + [къу]
СКЛОНЕНЭ
| Закъуэ бжыгъэ | Куэд бжыгъэ | |||
|---|---|---|---|---|
| Мыбелджылы | Белджылы | Мыбелджылы | Белджылы | |
| Именительнэ: | хабзэщӏэкъу | хабзэщӏэкъур | -- | хабзэщӏэкъухэр |
| Эргативнэ: | хабзэщӏэкъу | хабзэщӏэкъум | -- | хабзэщӏэкъухэм |
| Послеложнэ: | хабзэщӏэкъукӀэ | хабзэщӏэкъумкӀэ | хабзэщӏэкъухэкӀэ | хабзэщӏэкъухэмкӀэ |
| Обстоятельственнэ: | хабзэщӏэкъуу | хабзэщӏэкъурауэ | хабзэщӏэкъухэу | хабзэщӏэкъухэрауэ |
МЫХЬЭНЭ
- Хабзэр гъэзэщӀэным, Ӏыгъыным ерыщу иужь ит.
ЩАПХЪЭХЭР
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
- ХабзэщӀэкъум хабзэ икъутэркъым.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
ИНДЖЫЛЫБЗЭ
- хабзэщӏэкъу: a law-abiding person, one who strictly observes laws, customs, traditions
- ХабзэщӀэкъум хабзэ икъутэркъым: a law-abiding person doesn't violate laws or customs.
УРЫСЫБЗЭ
- хабзэщӏэкъу: законник; тот, кто строго соблюдает законы, обычаи, традиции
- ХабзэщӀэкъум хабзэ икъутэркъым: законник не нарушает законов и обычаев.
БИБЛИОГРАФИЕ