хегъэчын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xe:ʁɐ'tʂǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хе- + гъэ- + [ч] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хэчын псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Жыгыжьыр хегъэчын.
- Дзэ узыр хегъэчын.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хегъэчын: causative for хэчын: have, make or let sb pull, rip or tear sth out of sth, from amidst or among sth
- Жыгыжьыр хегъэчын: have sb pull out an old tree.
- Дзэ узыр хегъэчын: have an aching tooth pulled.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хегъэчын: каузатив к хэчын: заставить кого-л. вырвать, выдернуть что-л. откуда-л., из чего-л.
- Жыгыжьыр хегъэчын: дать вырвать старое дерево.
- Дзэ узыр хегъэчын: дать вырвать больной зуб.
БИБЛИОГРАФИЕ