хинэ

АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)

• 
  хинэ
• 
  хинэ

ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ЩЫӀЭЦӀЭ

ЭТИМОЛОГИЕ

< урысыбзэ: хина = хинэ

КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ

• IPA [ˈxʲinɐ]

ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ

• [хин] + -э

СКЛОНЕНЭ

	Закъуэ бжыгъэ		Куэд бжыгъэ
	Мыбелджылы	Белджылы	Мыбелджылы	Белджылы
Именительнэ:	хинэ	хинэр	--	хинэхэр
Эргативнэ:	хинэ	хинэм	--	хинэхэм
Послеложнэ:	хинэкӀэ	хинэмкӀэ	хинэхэкӀэ	хинэхэмкӀэ
Обстоятельственнэ:	хинэу	хинэрауэ	хинэхэу	хинэхэрауэ

МЫХЬЭНЭ

1. ЗэрыӀэзэ къэкӀыгъэ, жыг (Cinchona).

ЩАПХЪЭХЭР

• Техьэгъуэм еӀэзэнымкӀэ хущхъуэ нэхъыщхьэу щытщ хинэр. Зоологие, учебник

НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР

ИНДЖЫЛЫБЗЭ

• хинэ: quinine

УРЫСЫБЗЭ

• хинэ: хина, хинин

БИБЛИОГРАФИЕ

Библиографием еплъын