хуитын
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xʷi:'tǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуи- + [т] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ЗыгуэркӀэ хуитыныгъэ уиӀэн, зыгуэрым хуитыныгъэ хуиӀэн.
- Ӏуэху имыӀэу щытын, хущӀыхьэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуитын: 1. have the right to dispose of sb or sth 2. be free, not busy (doing some kind of work or business)
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуитын: 1. иметь право распоряжаться кем-чем-л. 2. быть свободным, не занятым (какой-л. работой, делом)
БИБЛИОГРАФИЕ