хулэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xʷǝ'ɮɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ху- + [л] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Гъуэлэн.
- Къарууншэ хъун, щӀэлӀэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Удз гъагъахэр хулащ.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хулэн: 1. wilt, wither (about plants) 2. fade; lose freshness, strength, vigor.
- Удз гъагъахэр хулащ:
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хулэн: 1. завянуть, увянуть (о растениях) 2. увянуть; потерять свежесть, силы, бодрость.
- Удз гъагъахэр хулащ:
БИБЛИОГРАФИЕ