хуригъэкъун
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xʷǝri:ʁɐ'qʹʷǝn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- ху- + ри- + гъэ- + [къу] + -ы + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хурикъун псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуригъэкъун: causative for хурикъун: 1. have, make or let sth be enough or sufficient for sb. 2. have, make or let sb sb give or teach sb a lesson, show sb; have, make or let sb scold sb for sth.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуригъэкъун: каузатив к хурикъун: 1. заставить чему-л. быть достаточным для кого-чего-л., заставить чему-л. хватить кому-л. на что-л. 2. заставить кого-л. проучить кого-л., показать кому-л.; заставить кого-л. сделать нагоняй кому-л. за что-л.
БИБЛИОГРАФИЕ