хуэпсэлъэн
Appearance
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xʷɐpsɐ'ɬɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэ- + [псэлъ] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Зыгуэрым урителъхьэу псэлъэн.
- Зыгуэрым и лъэӀукӀэ, и фӀыгъэкӀэ къэпсэлъэн.
- Зыгуэр убын, зыгуэрым Ӏей, хуэмыфащэ хужыӀэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Ныбжьэгъум хуэпсэлъэн.
- Гъунэгъум хуэпсэлъэн.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэпсэлъэн: 1. speak in sb's favour, in sb's defence 2. speak at sb's insistence or request 3. slander or defame sb
- Ныбжьэгъум хуэпсэлъэн: speak in one's friend's defence.
- Гъунэгъум хуэпсэлъэн: slander or defame one's neighbour
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэпсэлъэн: 1. говорить в пользу кого-л., в чью-л. защиту 2. говорить по чьему-л. настоянию, просьбе 3. наговаривать на кого-л., порочить, чернить кого-л.
- Ныбжьэгъум хуэпсэлъэн: говорить в пользу или в защиту друга.
- Гъунэгъум хуэпсэлъэн: наговаривать на соседа.
псалъафэ зэпыщӀахэр
[И] щхьэ хуэпсэлъэн (хуэпсэлъэжын)
[зэгъэзэхуэжын] Мыхьэнэ:
НэгъуэщӀыбзэкӀэ зэдзэкӀахэр:
Инджылыбзэ: talk to yourself
Урысыбзэ: разговаривать с самим собой.
Псалъэ зэпхахэр:
Щапхъэхэр:
БИБЛИОГРАФИЕ