хуэпыхьэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xʷɐpǝ'ħɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэ- + [пыхь] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Макъ утӀыпщакӀэ хуэгъын (п. п. зи анэ лӀам).
- Уи гукъеуэр зыгуэрым гухэщӀу хуэӀуэтэн.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Хьэр мыщэм хуэпыхьащ, сшхын сиӀэжкъым, жиӀэри. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэпыхьэн: 1. sob, cry or weep in front of sb (expressing condolences to them) 2. complain to sb, cry on sb's shoulder.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэпыхьэн: 1. рыдать, плакать перед кем-л. (выражая ему соболезнование) 2. жаловаться, плакаться кому-л.
БИБЛИОГРАФИЕ