хуэхэмэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭМЫӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [xʷɐxɐ'mɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэ- + [хэм] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Хамэу хущытын, Ӏыхьлыгъэ-благъагъэ хуимыӀэн.
- Зыгуэрым щӀагъуэ химыщӀыкӀыу, щымыгъуазэу щытын.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэхэмэн: 1. be a stranger to sb; not be related to sb 2. have nothing to do sth, have no ralationship to sth (in occupation, activity); be incompetent, ignorant of sth
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- хуэхэмэн: 1. быть чужим кому-л.; не иметь родства с кем-л. 2. не иметь отношения к чему-л. (по роду занятий, деятельности); быть некомпетентным, несведущим в чём-л.
БИБЛИОГРАФИЕ