шырыхь
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ЩЫӀЭЦӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [ʂǝ'rǝħ]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- [ш] + -ы + -ры + [хь]
СКЛОНЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]| Закъуэ бжыгъэ | Куэд бжыгъэ | |||
|---|---|---|---|---|
| Мыбелджылы | Белджылы | Мыбелджылы | Белджылы | |
| Именительнэ: | шырыхь | шырыхьыр | -- | шырыхьхэр |
| Эргативнэ: | шырыхь | шырыхьым | -- | шырыхьхэм |
| Послеложнэ: | шырыхькӀэ | шырыхьымкӀэ | шырыхьхэкӀэ | шырыхьхэмкӀэ |
| Обстоятельственнэ: | шырыхьу | шырыхьырауэ | шырыхьхэу | шырыхьхэрауэ |
МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- Бейгуэл, зекӀуэ кӀуэхэм я нэхъыжьым, я тхьэмадэм и Ӏэпыдзлъэпыдз, и Ӏэщэзехьэ, пшэрыхь.
- ЩакӀуэ Ӏэзэ, щакӀуэ шэрыуэ, пшэрыхь.
- КъащэкӀу, зил яшх Ӏэщ (щыхь, мэз бжэн, тхьэкӀумэкӀыхь н. къ.), пшэрыхь.
- Шхын зыгъэхьэзыр, зыпщэфӀ, шхын гъэхьэзырын зи ӀэщӀагъэ; пщафӀэ, пшэрыхь.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Бзылъхугъэ шырыхь хущанэ. Псалъэжьхэр
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- шырыхь: 1. a horseback knigth's squire 2. a marksman-hunter 3. game (animal) 4. cook
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- шырыхь: 1. оруженосец при рыцаре-наезднике 2. меткий охотник 3. дичь 4. повар
БИБЛИОГРАФИЕ